در دنيای وبلاگها، تأثير بعضی چقدر ماندگار است...، امّا تأثير بعضی به اندازهی بادی است که ناغافل از کسی در برود: صدايی میکند، چند لحظهای میماند، بويش آزاری میدهد و بعد میپرد!
برچسبها: پيرامون وبلاگ
مجيد زهری
::
Link ::
COMMENTS 5
::
5 پيام:
این فقط در بلاگستان نبست ...در زندگی هرروزه مان هم گاه بعضی ماندگارند و بعضی چون باد ...باد آورده را باد می برد
تو ماندگاری همیشه می خوانمت
پروانه
مجيد عزيز سلام دوست نازنين. من ساکن شهر زيبا، فرهنگي، دلنشين با مردمانی بس مهربان و از مليت های گوناگونم. عاشق خيابان ها و درخت های نخلشم. فاصله ام تا لس آنجلس با ماشين ۲۰ دقيقه است. خيلی هم از بودنم در اينجا خوشحالم و شکايتی بعد از ۸ ماه ندارم. هرچند هنوز عشق شهر کوچک زيبايی در فرانسه را در قلب دارم. مجيد جان فکر می کنم حرفی که می زنی بسيار صحيح باشه و من هم يک نکته ای بهش اضافه می کنم و اين که خيلی ها که با مردم اختلاط ندارند و به همون جمع ايرانی بسنده می کنند و مدام در پی ايراد گرفتن و غر غر کردنند و يیشتر وقت ها غصه خوردن در غم وطن، از لس انجلس بيزارند. همين حرف ها رو در فرانسه هم شنيدم و بيشتر از مردمی که از لاک سخت خودشون بيرون نمياند و هنر را در نزد ایرانیان می بینند و بس. خوبی ها و بدی ها نسبيند. لس آنجلس بهشت برين نيست ولی خوبی ها و مزاياي و زيبايی هايی دارد که کافيه چشمانت رو به رويشان باز کنی...
و لابد حد وسط هم ندارد!
مجید عزیز
لینکی را که برای درگذشت فریدون هویدا/ از عباس میلانی - گذاشتهای متأسفانه باز نمیشود.
نازخاتون عزيز بسيار خوب گفتی. راستی خانهی نو مبارک!
ضمناً بهنظرم اگر در فرانسه بودی، فاصلهمان کمتر بود!
هنرپرداز گرامی!
کاش آستينی بالا میزدی و اين "حد وسط" را خودت شرح میدادی.
حميد جان!
ممنون از دقّت و تذکرت.
داشت پروانه را يادم میرفت:
سپاس از لطفتان.
>>> صفحهی اصلی