کسانی که اهل کشف واقعیت نیستند، هنگامی
که با مقولهای تازه و خارج از میدان درک خود روبهرو میشوند که از سر-در-نمیآورند،
سادهترین راهی که برمیگزینند بهاصطلاح "فرار رو به جلو" یا انکار
موضوعیت آن مقاله از پایه است! برای مثال، وقتی با آن دسته از فعالین سیاسی قدیمی
ایرانی که در عمر خود هیچگاه وارد فعالیتهای اقتصادی نشدهاند مسئلهی تاثیر
اقتصاد جهانی بر روابط/تغییرات سیاسی را مطرح میکنید، چون در این زمینه هیچ سررشتهای
ندارند و فهم اینگونه مسائل برایشان ناممکن است، بلافاصله به شما انگ
"آلودگی به تئوری توطئه" میزنند.
اینگونه افراد با نفس آموختن از بنیاد بیگانهاند، از
این رو گفتگو با آنان به جای نخواهد رسید. مسائل مهم را تنها باید با افرادی مطرح
کرد که آنرا میفهمند، یا برای آموختن ذهنی باز دارند. اصل در حرمتگذاری به
آزادی بیان، انتخاب طرف گفتگو است.