برای من که ذهنيتی حدوداً راستگرا دارم، محافظه‌کاران مذهبی، سنّتی و تقريبآ نژادپرست آمريکا اصولآ نمی‌توانند جذابيت داشته باشند، امّا مسئله اين‌جاست که به راستی چه کسی در مقابل آن‌ها قرار داشت؛ تيمی از روشن‌فکران و آزادی‌خواهان آمريکا؟! خیر! نفع مردم ايران و نيز شهروندان ايرانی-کانادايی در انتخاب کدام‌يک از کانديداها بود؛ کسانی که از امنيّت شهروندان و گسترانيدن دموکراسی جهانی حمايت می‌کنند، يا کسانی که در پی انعقاد قراردادهای بيشتر نفتی با رژيم‌های واپسگرا و تروريست‌پرور هستند؟ اين را به‌طور قطع آينده مشخص خواهد کرد ولی، تا آن‌جايی که می‌شد پيش‌بينی کرد، جورج بوش گزينه‌ی بهتری بود.
فکر می‌کنم برای نگاه به رخدادها و مسائل سياسی، بهتر است که از زاويه‌ی احساس وارد نشويم و برآورد درستی از نفع و زيان خود و ديگر مردم داشته باشيم.