جمعه، مهر ۲۹، ۱۳۸۴

در روشنفکری (6)

زبانی که روشنفکر به‌کار می‌گیرد روان است، نه خاک‌گرفته. شاهدی که روشنفکری برای استدلال‌هايش می‌آورد نيز امروزی و مدرن است. به همين لحاظ، اگر او در متن‌های کهن و مذهبی به‌دنبال مدرک کلام بگردد، روشنفکری را بدرود گفته! روشنفکر به‌ناگزير منتقد گذشته است.
می‌گویند "فرد را می‌شود از دوستانش شناخت"! اساس اين حرف بر اين است که انسان هر چه باشد، با "هم‌جنس" خود همنشينی می‌کند. روشنفکر نيز افراد و متن‌هایی را واگو می‌کند که به مذاق تفکرش خوش بيايد. این‌جاست که دست آدم واپسگرای روشنفکرنما رو می‌شود!