قضيه‌ی "اصغرآقا" و حاجی‌آقا مصباح و باقی قضايا!

يادتان هست چند وقت پيش راجع به نشريه‌ی "اسلامی‌"ای نوشتم هدینام، که در تورنتو درمی‌آيد؟ حالا این تکه را از هادی خرسندی داشته باشيد تا برويم سر اصل ماجرا:

پيشنماز مسجد امام‌علی آقای محترمی است به نام دکتر مصباح که گاهی معمم است و گاهی لباس شخصی. چند روز پیش، این دکتر حجت‌الاسلام برای خريد می‌رود و در فرصتی مناسب تمام نسخه‌های ماهنامه‌ی «اصغرآقا» را از کنار پیشخان کتابفروشی برمی‌دارد و با خود می‌برد! و تا صاحب مغازه متوجه بشود ايشان با اتومبيل خود محوطه را ترک می‌کند. فردای آن‌روز، وقتی آقای سعيد چوبک به مسجد که زنگ می‌زند که راجع به «اصغرآقا» سوال کند آقای دکتر مصباح به ایشان می‌گوید که چند نفر از مشتریان شما به من شکایت کرده‌اند که شما نشریه‌های ضاله می‌فروشید و این برای شما و کاسبی‌تان درست نیست! آقای چوبک می‌گوید: «ولی حاج‌آقا آن نشریه‌ها فروشی است و من باید پول‌شان را به توزيع‌کننده بدهم». ایشان در جواب می‌گوید: «آقا این پول‌ها خوردن ندارد... عاقبت ندارد... جوابگو هستید...»[ادامه]

عارضم به حضورتان که نشريه‌ی‌ يادشده، از توليدات همين حاجی‌آقا و شرکا است که مخارج چاپ و پخش‌اش را از جيب مبارک مسجدشان هزينه می‌کنند. یعنی در واقع نشريه‌ی هدی که ادعا می‌کند "فرهنگی، علمی، اجتماعی و دینی" است و نام کلّی دکتر-مهندس را در فهرست هيئت تحريريه‌ی خود يدک می‌کشد، چيزی بيش از "ارگان یک مسجد" به اسم امام علی نیست!
امّا آن‌چه هادی خرسندی تعریف می‌کند را من ترجيح دادم بی‌حواشی فقط نقل کنم. راست‌اش، درک‌ ماجرا برای من کمی ثقيل است! منطق می‌گويد آدمی که از صدقه‌ی سر دکانداری دين در قلب آمريکای شمالی نانش حسابی توی روغن است و بيزنس‌اش هر روز نيز بیش‌تر رونق می‌گيرد، بايستی آدم محافظه‌کاری باشد و درونش را به اين راحتی‌ها لو ندهد. ضمناً اگر قرار بر کشف و انهدام "آثار ضاله" باشد، نشریه‌ی اصغر‌آقا برای "ناهيان از منکر"[1] لقمه‌ی چندان دندانگيری نمی‌تواند باشد. در همين شهری که بنده و حاجی‌آقا -از بازی روزگار- مشترکاً سکونت داریم، از زمين و فضا منکر می‌ريزد که لابد حاجی‌آقا و حاجیه خانم -وقتی که بچه‌ها را خواب می‌کنند- جهت عوض‌شدن هوای سر، گاهی سرکی به بعضی از کانال‌های ضاله می‌زنند و خودشان -با آن هوشیاری علمی‌ای که در قشر آخوند سراغ داريم- از "جرياناتی که بی‌وقفه وارد مرحله می‌شوند" خبر دارند! در ثانی، چرا راه دور برویم، کتابخانه‌ی مسجد که دم دست است؛ سری بزنند به یکی از رسالات علمی مراجع اعظام تا حين مطالعه‌ی مباحثی چون جماع با قاطر يا شتر و افتادن از پشت‌بام روی خاله یا عمّه پس از حادث‌شدن زلزله و الخ، حساب کاملاً دست‌شان بيايد...
خلاصه که در زیر پوست شهر ما -که در حال حاضر هفتاد مسجد دارد و هر روز نیز اين رقم رو به ازدياد است- معلوم نيست چه می‌گذرد...

توضیح:
1- "ناهيان از منکر"، از اصطلاحات رسمی-حکومتی. جمع فارسی کلمه‌ی عربی "ناهی" (آمده از "نهی" - یعنی "منع‌کننده") که سابقه‌اش در زبان فارسی، بيش از طول عمر انقلاب نیست! اصطلاحی من‌درآوردی که نشانه‌ای ديگر از بی‌سوادی سازندگان اين‌گونه اراجيف است، درست مثل "شئونات" که جمع در جمع است: شوون جمع شأن!