دوشنبه، دی ۱۸، ۱۳۸۵

مدتی‌ست چگالی نقدهای اين‌ صفحه بالا رفته. انگار زياد هم بالا رفته! البته نقد هميشه لازم است، امّا اگر کار نوشتن را يکنواخت نکند. دو نقد نیمه‌کاره را نيز گذاشته‌ام فعلاً کنار... تضمينی نيست اصلاً زمانی متولّد شوند.
يکنواختی آفت کار است. نشانه‌ی گيرکردن ذهن در یک نقطه‌ی ثابت است. نشانه‌ی پرريختن ذهن است؛ ذهنی که نمی‌پرد و مثل مرغ کُرچ، دايره‌وار کِز کرده است. نوشتن اگر در خط‌ یکنواختی بيافتد، برگرداندن‌اش سخت است...
کار نويسنده اگر به اين نقطه‌ هم نرسيده باشد، بايد از رسيدن به آن همه‌لحظه بترسد. یکنواختی ترس دارد. نویسنده اگر کوچک‌گمانی به یکنواخت‌شدن کارش ببرد، مشی کار بايد عوض کند.
...

۱ نظر:

ناشناس گفت...

شهلا
...اینم یه حرفیه