چه خوب است که هر روز، با نوشتن چند سطری، چراغ وبلاگ را روشن نگه داشت. از ديگر سو، اجبار روشن‌نگه‌داشتن اين چراغ، سطح نوشته‌ها را -به احتمال قريب به يقين- پايين خواهد آورد.
هنر، آشتی‌دادن اين‌دو جبهه‌ با هم است...