فراخوان: کميته فرزنديابی!

يادداشت‌های حميد را که خواندم [+-+] به جان شما دلم بدجوری ريش شد!‍ مگر می‌توانستم جلوی سيل اشک را بگيرم؟ دورافتادن اين پدر دردمند از فرزندان پراکنده‌اش در کره‌ی زمين، قلب هر انسان باوجدانی را به‌درد می‌آورد.
ما وبلاگ‌نويسان، به جای دست‌روی‌دست‌گذاشتن و سردادن شعارهای بی‌سروته حقوق بشری، بايستی هرچه زودتر وارد عمل شويم و از تمام نيروی خودمان برای شناسايی اين زبان‌بسته‌های آواره و بازگردان‌شان به آغوش گرم خانواده استفاده کنيم. البته يافتن اين بچه‌ها -به‌خاطر جمعيت‌ کثيرشان- چندان سخت نيست. کافی است در بنادر مختلف جهان، از مناطق اسکيمونشين قطبی گرفته تا باريکه‌راه‌های آبی آمازون و توابع و...، از همين آگهی‌های "کودک گمشده" پخش کنيم (البته با ذکر مشخصات و موقعيت زندگی-شغلی حميد) تا خود اين نوباوگان با پای خود، دسته‌دسته به خانه‌ی پدری کوچ کنند.
در آخر، از اين پدر پرتلاش و به معنای واقعی کلمه سخت‌کوش -که به‌راستی لقب "پدر ملّت" برازنده‌ی قامت‌ راستش است- تقاضامنديم مشخصات DNA خودش را منتشر کند تا ما وبلاگ‌نويسان نيز، در کنار ديگر فرزندان جهان، به وظيفه‌ی انسانی-خانوادگی خود که البته واجب کفایی‌ نيز هست، يعنی تست DNA مبادرت ورزيم. روزگار را چه ديديد؛ شايد ردّی از لشکر فرآورده‌های پدر، در ميان همين بلاگرهای غيور يافت شد... و چه زيبا گفته‌اند که: خوشا پدر و پسری که هر دو بلاگر باشند!