عبدالقادر بلوچ
اینروزها من چندان رغبتی به طنز سياسی ندارم، امّا اين موضوع باعث نمیشود که از خواندن وبلاگ عبدالقادر بلوچ غافل شوم.
آنچه در وبلاگ بلوچ در اين سهسال و خردهای رسم بوده، "مختصرنویسی" است. اصراری که نويسنده به نغزنويسی دارد باعث میشود که عجولترين و تنبلترين وبگردان نيز بدون خواندن نوشته، صفحه را نبندند. در ميان شمار کارهای مثبت بلوچ، دو حرکت او برجستهتر میزند: یکی "راديو بلوچ" و دیگری "معرفی وبلاگها" در شهرگان.
بيش از آنکه با سمتگيریهای نويسنده موافق يا مخالف باشيم، منش و رفتار اينترنتی اوست که جذبمان میکند. من در نت کم ديدهام آدمی به مداراگری بلوچ.
شمارههای قبلی:
1- در بارهی فرياد بیصدا
2- در بارهی پناهندگی
3- در بارهی فلسفه تاريخ
۴ نظر:
سلام
نوشته هایت را خواندم . اصلا بگذار نظر ندهم من یک چیز می گویم . کجای دنیا نوشته شده است شما حال که به اینجا رسیده اید نباید ذهن زیبای مرا که شاید فرسنگها از تفکراتتان دور افتاده است و دیگر مهم نیست کدام موسا نویسنده اش است نخوانید . گاهی برای زنگ تفریح لازم است از پدر بخوانید و شاید لذت ببرید !
از پدر نوشته ام دوست من در بین شمایان هم ادعایی ندارم ... تکه سنگ سفیدی بیش نیستم .
عبدالقادر بلوچ بحق از نوادر نويسندگان وبلاگ است که نبودش به طرز غريبي محسوس مي باشد. کوتاه و مختصر مي نويسد اما حق مطلب چنان ادا مي کند که جاي هيچ سئوالي باقي نمي گذارد و همچنين آدمي را بفکر وا مي دارد.
لطف دارید شما! گفتم شلوغش نکنم تا دوستان خودشان به مرور پیدایم کنند:)
عبدالقادر بلوچ جدا شخصيت احترام برانگيزي دارد
ارسال یک نظر