سه‌شنبه، مرداد ۱۷، ۱۳۸۵

آن وبلاگ و نويسنده‌اش (4)

عبدالقادر بلوچ
این‌روزها من چندان رغبتی به طنز سياسی ندارم، امّا اين موضوع باعث نمی‌شود که از خواندن وبلاگ عبدالقادر بلوچ غافل شوم.
آن‌چه در وبلاگ بلوچ در اين سه‌سال و خرد‌ه‌ای رسم بوده، "مختصرنویسی" است. اصراری که نويسنده به نغزنويسی دارد باعث می‌شود که عجول‌ترين و تنبل‌ترين وبگردان نيز بدون خواندن نوشته، صفحه را نبندند. در ميان شمار کارهای مثبت بلوچ، دو حرکت او برجسته‌تر می‌زند: یکی "راديو بلوچ" و دیگری "معرفی وبلاگ‌ها" در شهرگان.
بيش از آن‌که با سمت‌گيری‌های نويسنده موافق يا مخالف باشيم، منش و رفتار اينترنتی اوست که جذب‌مان می‌کند. من در نت کم ديده‌ام آدمی به مداراگری بلوچ.

شماره‌های قبلی:
1- در باره‌ی فرياد بی‌صدا
2- در باره‌ی پناهندگی
3- در باره‌ی فلسفه تاريخ

۴ نظر:

موسا گفت...

سلام
نوشته هایت را خواندم . اصلا بگذار نظر ندهم من یک چیز می گویم . کجای دنیا نوشته شده است شما حال که به اینجا رسیده اید نباید ذهن زیبای مرا که شاید فرسنگها از تفکراتتان دور افتاده است و دیگر مهم نیست کدام موسا نویسنده اش است نخوانید . گاهی برای زنگ تفریح لازم است از پدر بخوانید و شاید لذت ببرید !
از پدر نوشته ام دوست من در بین شمایان هم ادعایی ندارم ... تکه سنگ سفیدی بیش نیستم .

غزل گفت...

عبدالقادر بلوچ بحق از نوادر نويسندگان وبلاگ است که نبودش به طرز غريبي محسوس مي باشد. کوتاه و مختصر مي نويسد اما حق مطلب چنان ادا مي کند که جاي هيچ سئوالي باقي نمي گذارد و همچنين آدمي را بفکر وا مي دارد.

گیلدا گفت...

لطف دارید شما! گفتم شلوغش نکنم تا دوستان خودشان به مرور پیدایم کنند:)

صادق دالوندي گفت...

عبدالقادر بلوچ جدا شخصيت احترام برانگيزي دارد