آقای مسعود برجيان طی يادداشتی ديدگاه من در مورد عزاداری محرم را به سنجش گرفته است که به اين وسيله از ايشان سپاسگزاری میکنم. برای اينکه به گفتمانی سازنده دامن بزنيم، قرار بر اين شد که من نظرياتم را در چند يادداشت بسط دهم و فرمولبندی کنم. پيشنهادم اين است که مسعود و ديگر دوستان نيز باورهای خود را در قالبِ يادداشتهايی بريزند تا بشود بهتر به مغزهی عقايد يکديگر پی برد و نيز با پديدآوردنِ فضای گوناگونی عقايد و وسعتبخشيدن به بحث، به خوانندگان امکان داد که عقايد متفاوت را کنار هم بخوانند و در انديشيدن و انتخاب آزاد باشند.
در يادداشتی (هايی) که قصد نگارش آن را دارم، به پيشينهی شيعیگری و عزاداری اشارهای گذرا خواهم داشت و سپس چند موضوع را از طريق نقد تطبيقی به بحث خواهم نشست. از آنجا که دسترسیام به منابع محدود است (بهتر است بگويم بسيار ناچيز است) بهخطا افتادنام در نقاطی، دور از انتظار نخواهد بود. بههمين خاطر، توقع دارم دوستان مهر ورزيده، هر کجا که ايرادی ديدند گوشزد کنند.
در يادداشتی (هايی) که قصد نگارش آن را دارم، به پيشينهی شيعیگری و عزاداری اشارهای گذرا خواهم داشت و سپس چند موضوع را از طريق نقد تطبيقی به بحث خواهم نشست. از آنجا که دسترسیام به منابع محدود است (بهتر است بگويم بسيار ناچيز است) بهخطا افتادنام در نقاطی، دور از انتظار نخواهد بود. بههمين خاطر، توقع دارم دوستان مهر ورزيده، هر کجا که ايرادی ديدند گوشزد کنند.