دوشنبه، آبان ۰۴، ۱۳۸۳

تلاش برای رياست جمهوری!

برای رياست جمهوری، در دنيای دموکراتيک مرسوم است افراد خود را با اشتياق کانديد می‌کنند، به مناظره با ديگر کانديداها برمی‌خيزند، از خود ابتکار عمل‌ بسيار نشان می‌دهند و وعده‌های مردم‌پسند فراوان می‌گذارند و ... در ايران استثنايی ما امّا، همچون ديگر مقولات، وضع به گونه‌ی ديگری‌ست! پاسدار بازنشسته محسن رضايی می‌گويد: "اگر نخبگان و مردم از من خواهش کنند، بر روی کانديداتوری فکر خواهم کرد"! آقای رفسنجانی می‌گويد: "اگر بين جناح‌ها چنان فاصله بی‌افتد که نياز به ميدان‌داری من محسوس باشد، شايد اين مسئوليت را قبول کنم"... آقای موسوی که با پاسخ "نه" خود خيال همه را راحت می‌کند و آب پاکی را روی دست رياست مجلس و باقی آقايان می‌ريزد.
نمرديم و معنای "مسئوليت‌پذيری" را هم فهميديم! البته بی‌توجه به اين ناز و کرشمه‌ها، شکّی نداريم که آقايان برای احراز اين پست، در دل‌شان کله‌قند آب می‌شود!