در مناظره‌ی بوش و کری

در مناظره، چند نکته‌ی متناقض در گفتار سناتور کری بود که با بی‌توجهی مفسّران روبرو شد. کری گفت: «جمهوری‌خواهان به جایِ تعقيب بن لادن، به عراق، به مصافِ صدّام رفتند و اين کار اشتباه بود». بعد در جای ديگر تأکيد کرد: «صدّام دشمن شماره‌ی يک آمريکا بود» و چندين‌بار تکرار کرد: «من بهتر از رئيس جمهور فعلی می‌توانم بحران عراق را حل کنم». اگر به قول کری، جمهوری‌خواهان فقط در عراق به دنبال نفت بوده‌اند و خطری از جانب صدام، آمريکا و جهان را تهديد نمی‌کرده، پس چطور خود او از آغاز صدّام را دشمن شماره يک آمريکا می‌پنداشته و اينک نيز -با علاقمند نشان دادن خود برای ورود به جنگ- مدّعی می‌شود که حتا بهتر از جمهوری‌خواهان می‌تواند بر بحران عراق فائق آيد؟
از طرفی ديگر، برای آن‌که ثابت کند عراق در کنترل جورج بوش نيست گفت که «همه روزه از مرزها، سلاح و تروريست به عراق سرازير است». به‌راستی اگر عراق ربطی به جريانات تروريستی نداشت، چرا بايد به آن‌جا «همه روزه سلاح و تروريست سرازير شود»؟ بدين‌گونه، ديدگاه بوش عينيت می‌يابد که «عراق، مرکز تجمع و پايگاه تروريست‌ها بوده است».

پی‌نوشت:
1- من شخصآ بوش را باصداقت‌تر از کری يافتم. کری به هنرپيشه‌ای می‌مانست که طوطی‌وار، متنی را حفظ کرده و از روی ناچاری و تنها برای ايفای نقش خود، مرتب آن‌را می‌کند! درضمن بوش مصمم‌تر از کری برای سامان دادن به مسئله‌ی عراق -و در کل مبارزه با تروريسم- نشان می‌داد.
2- کری به‌خاطر "اظهارنظر غلط گذشته‌اش راجع به جنگِ عراق" پوزش خواست. اين البته نخستين‌باری نبود که او نظر خود را -پيرامون مسائل اصولی آمريکا- تغيير می‌داد. و درست در اين‌جاست که بايستی چالشگری پرزيدنت بوش را به‌ياد آورد: «کسی که هر چند روز يک‌بار اظهار نظر متناقضی می‌کند، چطور خواهد توانست کشوری مثل آمريکا را رهبری کند؟»