یکشنبه، مهر ۱۹، ۱۳۸۳

بوش يا کری؟

در نظرخواهی راديو ياران، نزديک به 85% از رأی‌دهندگان گفته‌اند که "انتخابات آمريکا، تأثير مستقيم بر اوضاع ايران خواهد گذاشت". در فضای معمولآ بی‌تفاوت آمريکا، اين‌بار مردم(اغلب جوانان) به جنب‌وجوش افتاده‌اند تا در انتخابات شرکت کنند. در اروپا و کانادا هم مردم چشم به نتيجه‌ی انتخابات دوخته‌اند، چرا که هرکس نفع خويش در آن می‌بيند.
داشتم کامنت‌های وبلاگی را می‌خواندم که خودش را به "ستاد تبليغات جان کری" تبديل کرده است! از بين بيست-سی کامنت، شايد نود درصدشان بر بی‌صلاحيتی جان کری انگشت گذاشته بودند و اين نشان‌گر موضع جوانان ما نسبت به انتخابات بود(و هست). البته تبليغات اين وبلاگ‌نويس محترم يادآور مثل معروف "بد دفاع کردن از چيزی، بدتر از دشمنی با آن است" بود، ولی درکل منظورم با ديد عمومی مردم است که دقيق و شفاف به آينده و صلاح‌شان می‌نگرد. از صف‌آرايی افکار عمومی می‌شود اين‌طور نتيجه گرفت: کسانی که به تغيير سريع اوضاع ايران، مبارزه با جنگ‌افزارهای کشتار جمعی و دولت‌ها و گروه‌های ضدّ صلح، نابودی تروريست‌های بنيادگرا و گسترش صلح در خاورميانه -به‌ويژه در اسرائيل و فلسطين- می‌انديشند، جانب پرزيدنت بوش را گرفته‌اند و در آن جبهه، ذوب‌شدگان در ولايت فقيه و مارکسيسم، طرفداران بقای جمهوری اسلامی، طرفداران شارون يا قطب مقابلش ياسر عرفات و حماس، مدافعان سيطره‌ی اتّحاديه‌ی اروپا بر خاورميانه و ادامه‌ی روند فعلی، پشت جان کری ايستاده‌اند. اين نمايی از اوضاع است.

پی‌نوشت:

1- انديشيدن مردم به نفع‌شان نه که بد نيست، بسيار هم خوب است. اصولآ بدون انديشه‌کردن به منافع ملّی و آن را در صدر سياست‌ها قرار دادن، هيچ ملّتی به جايی نرسيده است.
2- نکته‌ای که در تفسيرها به چشمم نخورد، نقدی بود که می‌تواند بر جان کری وارد باشد: او می‌گفت در ماه‌های اخير، تعداد فعّاليّت‌های تروريستی در عراق بيشتر شده است و آن‌را پيراهن عثمان کرده بود. خوب بايد هم چنين باشد! وقتی آمريکا درگير مسائل انتخاباتی است، دولت‌ها و گروه‌های ضدّ صلح هم بی‌کار نمی‌نشينند و با ايجاد اغتشاش و ناامنی، درست همان شرايطی را می‌سازند که جان کری برای پيروزی در انتخابات به آن نياز دارد. چنين است که از لحاظ تاريخی، دو گروه متخاصم در عمل به ياری يکديگر می‌شتابند: منطقه ناامن می‌شود تا جرج بوش -کسی که دستگاه بزرگ‌ترين دشمنان بشريت را واژگون کرده- بی‌صلاحيّت نشان داده شود، و اگر فردا جان کری انتخاب ‌شد، فشار از روی همين گروه‌های تروريستی برداشته می‌شود تا باز هم مثل قبل، باب چانه‌زنی با آن‌ها باز شود... و کماکان مردم منطقه در سکوت له شوند.[طرفداری علنی حکومت ايران از جان کری]