گرچه پايان راه ناپيداست
من به پايان دگر نیانديشم
که همين دوستداشتنم امروز
سوژهای دلنشين و بس زيباست![+]
حسن درويشپور
حسن درويشپور -بهتقريب- سه سال و اندی است که همشهری ما در وبلاگشهر است. دغدغهی اين وبلاگ، ارائهی تحليل در زمينهی سياست و فرهنگ است. حالت نويسنده، ناخدای درياديدهای را میماند که محکم ايستاده بر عرشه، دستش را سايبان چشمها کرده و آندورها، فوّارهی نهنگی را برانداز میکند تا در نخستين فرصت، جثه و وضعاش را با دقّت به توصيف و تحليل کشد.
آنچه در نويسنده یادکردنیست، وجدان معذّب و روحیهی مدرسهای اوست. کافیست چند مقاله از او بخوانيم تا در برابرمان قامت آموزگاری مجسّم شود که ردای عشق به تن کرده، بر شرايط تکتک جوانان اين مرز و بوم خون دل میخورد...
۲ نظر:
مجيد جان سلام! شما هميشه لطف داشتيد و من نيز همواره شرمندهام از آن همه مهرورزی و محبت. اينبار نيز مثل گذشته فقط میتوانم بنويسم: سپاسگزارم!
sepasgozaram az tavajjohetan.
ارسال یک نظر