جمعه، آبان ۰۵، ۱۳۸۵

دوستی (5)

دوستی نهالی‌ست تُرد و شکننده، سخت محتاج توجه و مراقبت. غفلت در آبياری "نهال"، بر-باد‌-ده دوستی‌ست.
نهال که بی‌اهميتی ببيند، می‌پژمرد... و که ديده از بُنِ پژمرده‌نهالی، درختی بلندبالا سربرکشد؟

۶ نظر:

کتایون گفت...

مجید نازنین:

نهال تازه رسته دوستی، با وجود
شکنندگی و تردی ذاتی اش اما، برای رشد و نمو پربارش نیازبه گذرزمان دارد. باغبان نیک دل، شبها و روزهای بیشماری را به امید دیدن سبزه رخ برگها سپری میکند، وبه پژمردگی این تازه ازخاکِ َرسته نمی اندیشد.

مجيد زهری گفت...

يار دلبند!
افسوس بزرگ اين است که:

«کسی ديگر،
برای باغچه‌ها
دل نمی‌سوزاند
و سکوتِ خلوتِ همه‌ی عصرها
از عطر گل‌های خشکيده انباشته است
...»

با اين وجود،
راست همين‌ است که تو نوشته‌ای.

... و سپاس.

حميـرا گفت...

سلام مجید عزیز
خوبی؟ بهت گفته بودم که شب کارم. به وقت اینجا از ساعت دو بعدالظهر تا یازده شب کار می کنم. کارم خیلی دوست داشتنی است اما نیرو و وقتی باقی نمی گذاره. کار با بچه ها یعنی کار با روح و کار با عشق، آن هم بچه های دنیا و حاشیه نشین. به همه فکر می کنم ولی نتوانسته اام تماسی بگیرم. راستی دارم این ترم ادبیات نمایشی را هم می خوانم و یک کاری می نویسم در باره فیلم یکی از زنان بزرگ و هنرمند سوئد خانم سوسن اوستن. این کار هم کار سختی است اما باز هم عاشقانه است.
شاد باشی. همیشه به یاد دوستان با معرفتی چون تو هستم.

آناهيتا گفت...

هيچكس

ناشناس گفت...

« عطای بزرگان ایران زمین
دو تا بارک الله است و یک افرین»

ابراهیم حیدری گفت...

سلام. شرمنده کردی آقا مجید..زنده باشیم جبران کنیم.