چهارشنبه، آبان ۰۳، ۱۳۸۵

رابطه‌ی نقد و دموکرات‌منشی

انسانی که از نقد ديگران بلافاصله می‌شکند، بهتر است روحيه‌ی دموکرات‌منشی در خود را تقويت کند، چه در واقع ايرادِ کار در "ضعفِ تحمّل" خود اوست.
منطقاً انگيزه‌ی نقد از دو حالت خارج نيست: يا از روی حُسنِ نيت است يا از سر غرض؛ در سمت ديگر امّا -فراموش نکنيم که- نقد‌شونده نشسته است... که سنجيده‌ترين واکنش برای او چيزی نيست جز "بردباری‌نشان‌دادن"... اگر قائل است به ديالوگ. اگر رسم اين باشد که مجوّز پاسخ به هر نقدی نخست "نيت‌شناسی" منتقد شود، شک نکنيد که هيچ گفت‌وگویی ديگر پا نخواهد گرفت...

۱ نظر:

rita گفت...

بردباری » ٬ فضيلتی که متاسفانه هرگز در ما راه نيافته است .