سه‌شنبه، خرداد ۰۳، ۱۳۸۴

پاره‌خاطره‌ای از کردستان

یک‌سال از دوران سربازی من در کردستان گذشت؛ کردستانی که از بلندی روی آسمان را می‌بوسید. به‌‌یاد دارم یکی از مسائل غیرعادی در کردستان این بود که تمام مقامات شهری و استانی را غیر بومی‌ها تشکیل می‌دادند. یعنی به واقع خود مردم کردستان حق نداشتند که از میان خود شهردار، استان‌دار، فرمانده هنگ، فرمانده لشکر یا ... برگزینند... و این مثال شوربختی بود! به‌راستی چه کسی جز خود مردم آن ‌دیار می‌توانست دردشناس مردم دردمند خویش باشد؟ بر این مردم، چه نامی جز "تبعیدی" می‌توان گذاشت؛ مردمی که در سرای خویش غریب‌اند؟
یادم هست یکی از هم‌خدمتی‌های دوران آموزشی که کرد بود و نامش خالد بود، وقتی به شهرش برای مرخصی آمده بود، سراغ مرا از چند جا گرفته بود و هر طور که بود مرا پیدا کرده بود. دعوت‌ام کرد به خانه‌اش؛ دو روز مرخصی گرفتم و مهمانش شدم. و اما وقتی که برگشتم، کارم به "رکن یک" افتاد! می‌پرسیدند "تو یک شب در خانه‌ی یک کرد چه می‌کرده‌ای"؟ ژرفای تبعیض را می‌بینید؟ با کسی که در شهر خودش، در خانه‌ی خودش کسی را به مهر میهمان کرده، چون گروگان حکومتی برخورد می‌کردند! به‌راستی بر این مردم، چه نامی جز "تبعیدی" می‌توان گذاشت؛ مردمی که در سرای خویش غریب‌اند؟

۱۰ نظر:

rouzbeh گفت...

مجید عزیز هر ایرانی که اندکی فکر داشته باشد با کمی تامل می فهمد که در چه تبعیدگاهی مخوفی به سر می برد

هومت گفت...

سلام! جانا سخن از زبان ما می‌گویی؛ این حرف‌ها را اگر ما بزنیم فوری انگ ناسیونالیست و جدایی‌طلب و ... می‌زنند و هیچ‌کس باور نمی‌کند اما وقتی کسی از بیرون وارد این به قول شما تبعید‌گاه‌ها می‌شود تازه از این همه رنج مردمی که همه‌ی وجودشان را برای سرزمینشان گذاشتند، آشنا می‌شود

Saeid-Y گفت...

کردستان/ خوزستان / و اصولا هر منطقه استراتژیک نه در ایران در همه جا باید تحت کنترل شدید سردمداران حکومت باشد. این یک اصل است و گریزی هم نیست
خوشحالم که پیامگیرتان را گشودید. میخواستم پستی در موردش بنویسم. پیروز و سرفراز باشید

sadjad گفت...

متاسفانه این امر در غرب کشور خیلی عادیه! استاندار، معاونین و... همه از اقصا نقاط ایران هستند

ناشناس گفت...

"
کردستان/ خوزستان / و اصولا هر منطقه استراتژیک نه در ایران در همه جا باید تحت کنترل شدید سردمداران حکومت باشد. این یک اصل است و گریزی هم نیست

"

من یک نوجوان کردم که‌ هیچ از تو کم ندارم ، تو با چه‌ اجازه‌ یی بر خود روا می دانی که‌ بر من ظلم کنی به‌ این بهانه‌ که‌ سرزمین مادری من منطقه‌ استراتژیک توست؟

Hassanali Namazi گفت...

مي توانم بپرسم چه سالي خدمت نظام رفتيد؟ البته غرضم دانستن سن جنابعالي نيست. :)

Saeid-Y گفت...

در مورد نگاه روزتان. احتمالا باید همان حکم 27 اردبیهشت روز ارتباطات را برای من داشته باشد. اگر حدس زدید جایزه تان محفوظ!! برای دوست بینام بگویم من اصلا و از ریشه پدری به آبادان برمیگردم و البته شاید بهتر بود قبل از گریزی نیست مینوشتم متاسفانه گریزی نیست. به امید اصلاح نگاههای اینچنینی و وحدت یکپارچه

هومت گفت...

دوباره سلام؛ در مورد این دوم خردادی بودنتان احتمالا متولد دوم خردادید، نه؟

Blogger User گفت...

دوم خرداد اغاز شمارش معکوس برای نشان دادن اصلاح ناپذیری این رژِم مذهبی بود و بس

هادی گفت...

اتفاقا ما هم که در منطقه غیر کرد هستیم همین تعصب بومی مشاهده می شه ولی آنچه بر کرد ها می ره خیلی متفاوت تره.