چند کلمه درباره‌ی "خبرچین"

در چند روز اخیر، به چند مورد در رابطه با کار گروهی خبرچین برخورد کردم که بد نیست توضیحی درباره‌شان بدهم:
1- بعضی از دوستان -با ارسال ایمیل و یا کامنت‌گذاشتن- اصرار عجیبی دارند که در خبرچین عضو شوند و تعداد قلیلی نیز گاه در این راه به شانتاژکردن متوسل می‌شوند تا ما را مثلاً در تنگنا بگذارند! حرف گروه دوم این است که "شما همکاران‌تان را گلچین می‌کنید و به دیگران فرصت همکاری نمی‌دهید". بدون حاشیه‌روی، باید به ایشان بگویم که حق دارند! بله، ما همکاران‌مان را دست‌چین کرده‌ایم و برای تعداد همکاران نیز سقفی گذاشته‌ایم و قصد نداریم تعداد را افزایش دهیم.
2- دوستانی مدعی‌اند که ما در خبرچین فقط به مطالبی که "دوست داریم"‌ لینک می‌دهیم. در پاسخ بایستی گفت:‌ خوب مگر قرار است جز این باشد؟ مسلماً همکاران ما تنها به مطالبی لینک می‌دهند که برای‌شان جالب بوده است و در این زمینه آزادی عمل دارند و خوب سلیقه‌های‌شان هم متفاوت است. عزیزان عنایت بفرمایند که ما کارمند خبرگزاری نیستیم و از جایی حقوق نمی‌گیریم که اخبار کامل را بازتاب بدهیم؛ کار ما تنها از روی عشق و علاقه است.
در ادامه، بعضی از افراد معترض‌اند که "چرا تمام نوشته‌ها‌ و دیدگاه‌ها را در خبرچین پوشش نمی‌دهیم"؟ گذشته از این‌که ما در خبرچین چنین بار و مسئولیتی بر دوش خود احساس نمی‌کنیم، مضافاً، چنین امکانی -از لحاظ عملی و کاربردی- نیز وجود ندارد و اگر کسی مدعی شد که می‌خواهد "تمام دیدگاه‌ها را پوشش بدهد"، این حرف مثال گزافه‌ای بیش نیست.
3- تعداد زیادی از دوستان وبلاگ‌نویس، وقتی مطلبی می‌نویسند بلافاصله برای من ایمیل‌ می‌زنند یا با مسنجر پیام می‌فرستند که به مطلب‌شان لینک بدهم. تعداد این دوستان به حدی زیاد است که اگر بخواهم به خواست‌شان عمل کنم، باید فقط تنها خود من روزی بیست-سی تا لینک بگذارم که واقعاً چنین امکانی -چه از لحاظ زمانی و چه از لحاظ فضای خبرچین- وجود ندارد. خواهش‌ام این است که دوستان از چنین کاری پرهیز کنند و امکانات محدود ما را درنظر بگیرند.

برای آن‌دسته از دوستانی که به‌تازگی با وبلاگ گروهی خبرچین آشنا شده‌اند لازم است توضیح بدهم که خبرچین نه یک "نهاد" یا "کانون"، بل‌که تنها محل تجمع تعدادی دوست و در واقع یک "جمع دوستانه"‌ است. به همین خاطر، توقع‌هایی که بعضی از ما دارند، چندان به‌جا و معقول نیست و لازم است کمی بیش‌تر هم‌دلی نشان بدهند.

انعکاس این یادداشت در ایسنا

: [+]