شنبه، فروردین ۰۱، ۱۳۸۳

ميلاد با نوروز!

آن‌طور که پيداست، هر کسی که می‌خواهد دستی در نوشتن داشته باشد، نخست دفتر و دستکی در ناکجاآباد اينترنت برای خودش فراهم می‌کند. يا اگر چيزکی جايی منتشر کرده، نقل قول يا کل متن را در فضای خصوصی‌اش نيز می‌آورد تا جلوی هرگونه شبهه‌ای را گرفته باشد. بر همين اساس بود که تصميم گرفتم اين فضا را ايجاد کنم. گشايش اين تارنما مصادف شد با انتشار مقاله‌ای از من در ای ايران و از آن مهم‌تر، با نوروزِ هميشه پيروز و بهار دل انگيز 83. شگفت است!
فرخندگی اين روز ارجمند به کنار، عدد "هشتاد و سه" يادآور مکانی است که سبب شد بگويم "شگفت است"؛ زاده و رشد يافته‌ی محلی هستم مرتبط با 83. بعدآ بيش‌تر خواهم گفت.
...
مولودی روز گشايش اين تارنما چنان است که مجاب‌ام می‌کند تا به انتهای کار، بهاری بی‌انديشم. پُراميد که چنين کنم.
مجيد زهری
پ. ن:
1- در حال حاضر من برنامه‌ی خاصی برای نوشتن ندارم. اين‌جا را نيز گشودم تا اگر حرفی پيش آمد در آن بزنم. خواننده‌ای نيز ندارم و بی‌برنامه‌گی‌ام باعث می‌شود که در پی يافتنش هم نباشم. فعلآ که چنين است...
2- مدّت‌هاست که در اينترنت پرسه می‌زنم و از قلم بسياری -به‌ويژه در ميان وبلاگ‌ها- بهره‌ها برده‌ام. اگر کار نوشتن‌ام بر روال افتاد، از آنان يادی خواهم کرد.
3- اين تارنما به صورت موقتی برپا شده است. تا زمانی که فضايی مستقل در اينترنت فراهم کنم، ميهمان مهماندار سخاوتمند خواهم بود.