فعلآ تا يک مدّت اينجا مینويسم؛ هر وقت توانستم فضايی مناسبتر برای نوشتهها دست و پا کنم اسبابکشی میکنم. اينجا نوشتن البته بیمزايا نيست؛ هم تمرين نوشتن است و هم تمرين نگهداری از تارنما. همهی اين کارهای مفید را نیز زمانی میشود انجام داد که خوانندهای نداشته باشم، آخر آدمیزاد خیلی زورش میگيرد ديگران "تاتیتاتی"کردنهايش را ببينند! اکثراً دوست دارند از همان روز اوّل "آدم بزرگ" باشند. پس خوب است که منِ کوچک تا موقعی که بزرگ شوم اینجا ساکت کارم را بکنم. ممنون که اینجا را نمیخوانيد!