جمعه، خرداد ۱۸، ۱۳۸۶

قانون جنگل!

من و شما وقتی باغچه‌مان را سمپاشی می‌کنیم، ابداً در نظر نمی‌گيريم که "این آفت‌های زبان‌بسته هم جان دارند و نباید جان‌شان را گرفت"! در واقع ما برای حفظ جان گل‌های‌مان، "مجبور"یم که کلک آفت‌ها را هر طور شده بکنیم.
قبلاً هم گفته‌ام، باز هم می‌گویم که ديرپاترین فلسفه‌ی بشريت، "قانون جنگل" است. به واقع "جدال" نه بخشی از زندگی ما، که مرکزيت و بنیان آن است. همیشه هم بوده، باز نیز خواهد بود. این می‌رساند که همه‌چيز و همه‌کس نمی‌توانند در کنار هم زندگی کنند. هر موجودی برای ماندن، ديگری را از سر راه خود کنار می‌زند. همين چرخه در طبيعت اکوسيستم و در جوامع انسانی، اصول و برنامه‌ی حرکت زندگی انسان‌ها است.
اگر شرح بالا را مبنا در نظر بگيريم، ديگر رفتارهای انسانی را می‌توانيم در زيرمجموعه‌ی آن تعريف کنيم. برای مثال، حقوق بشر به معنی "مبارزه با عدّه‌ای، برای حفظ عدّه‌ای ديگر است". ما ابتدا می‌آييم مقولات "خوب" و "بد" را با باورهای خود تعريف می‌کنيم، سپس ديگران را در اين بخش‌ها طبقه‌بندی کرده و به‌نوبه‌ی آن، با آن‌ها مدارا می‌کنيم يا می‌جنگيم.

هیچ نظری موجود نیست: