سواری بر موج افکار عمومی؛ بردگی از نوع جدید!

شخصیت‌‌های تاریخی منفور یا محبوب می‌شوند. یکی در محکمه‌ی تاریخ می‌برد، یکی نیز می‌بازد. حال باید دید تا چه حدود نگاه ما به یک شخصیت تاریخی، ساخته‌ی تولیدات رسانه و جوسازی عمومی است و تا کدام حد ساخته‌ی بررسی‌های تاریخی با اتکا به اسناد واقعی و داده‌های تجربی و عینی؟
آیا ما همان‌ها را تکرار نمی‌کنیم که "فاتحان" توی دهن‌مان گذاشته‌اند؟

  مردمی که یکروز زنده‌باد مصدق می‌گویند و درست فردایش مرگ او را در خیابان‌ها طلب می‌کنند، به‌راستی رای و افکار عمومی‌شان تا چه حد قابل اتکاست؟

ما به مقوله‌ی افکار عمومی بیش از حد بها می‌دهیم و به دام پوپولیسم تاریخی می‌افتیم، چون برای‌مان سخت است در باورهای‌مان -که خود ساخته‌ی افکار عمومی است- بازاندیشی منصفانه کنیم. سوارشدن بر موج ساده است؛ برخلاف جریان آب شناکردن اما نه!

مردم امروز جهان، وحشت دارند از فکر‌کردن! در ذهن‌شان را به هر ندای متفاوتی کاه‌گل گرفته‌اند. ذهن مردم را "قدرت مسلط" از طریق بازوی خود "رسانه‌ی مسلط" پر می‌کند. مردمی که چسبیده‌اند به زندگی پرمشغله‌ی خود، طبیعی است که راه ساده‌تر را انتخاب کنند: دنباله‌روی از رسانه‌ی مسلط؛ راهی کاملاً دموکراتیک. این وضعیت، حاکم است بر شبکه‌ی ذهن‌های نه‌چندان پیچیده‌ی  دنیای معاصر...
البته و خوشبختانه دنیای تبادل اطلاعات یک‌دست نیست و کسی اگر جوینده باشد و اهل فکرکردن، آن‌چه را که باید خواهد یافت.