شنبه، شهریور ۰۹، ۱۳۸۷

آدم‌هایی که لبخند بر لبان دیگران می‌نشانند، وفتی که می‌روند، با لبخندی یادشان می‌کنیم.
یاد تورج نگهبان پایا باد!

۴ نظر:

علیرضا گفت...

سلام
با گذاشتن کامنت در این وبلاگ از محروم شدن یک نویسنده با استعداد از حق وبلاگ نویسی دفاع کنید.
با سپاس از راه دور
علیرضا

ناشناس گفت...

تورج نگهبان لبخند بر لبان شما نشانده بود یعنی؟ به نظرم شما یا تورج نگهبان را نمی شناسی یا معنی لبخند را نمی دانی. خوب است آدم جملات قصار از خودش صادر کند اما خوب تر آن است که پیش از صادر کردن به معنای جمله اش هم کمی فکر کند. البته این پست شما این حسن را هم داشت که ثابت کردی برای آن به قول خودت اسپم علاف اینترنتی در المپیک فرضی خریت یک رقیب جدی و سرسخت هستی.
امیدوارم این کامنت مرا تأیید کنید. پیشاپیش ممنونم از شما.

مجيد زهری گفت...

ناشناس عزیز!
برداشت افراد از هنر متفاوت است. به‌جای تعیین تکلیف و راه جلوی پای دیگران گذاشتن، یاد بگیریم که نگاه‌ها می‌توانند متفاوت باشند و باید هم باشند... و این تفاوت‌ها را می‌شود دوست داشت.

موفق باشید.

گرمسیر گفت...

منم هستم!