رانندگی ما ایرانی‌ها!

بر اساس دیده‌های من، دو گروه در تورنتو واقعاً وحشتناک رانندگی می‌کنند: چینی‌ها و صد البته هم‌میهنان گرامی ما! چینی‌های زبان‌بسته که عذرشان موجه است؛ تا قبل از آمدن‌شان به کانادا، مدرن‌ترین وسیله‌ی نقلیه‌شان چیزی بوده در حد دوچرخه یا موتور گازی. ولی ایرانی‌های عزیز، همان‌ها که وقتی ازشان می‌پرسی "چه ماشینی ایران سوار می‌شدی" -هنوز نفس کلامت هوا را آلوده نکرده- فوری افاضه می‌فرمایند که "بنز یا بی‌ام‌و"، بد-رانندگی-کردن‌شان از نوع دیگری‌ست البته که خدمت‌تان توضیحکی قلمی خواهم کرد.

یک پرانتز کوچک این‌جا باز کنم: مقصود من طبعاً همه‌ی چینی‌ها -که آدم‌های سخت‌کوش و بی‌مزاحمتی هستند- یا ایرانی‌ها که هم‌میهنان من هستند نیست که اگر بود، چیزی می‌شد در حد "تف سربالا"! من حرفم می‌گردد دور تعداد زیادی از این دو جماعت که باعث شده‌اند این ذهنیت در من ایجاد شود... که انصافاً تعدادشان کم هم نیست.

چینی‌ها خیلی یواش می‌رانند. من دیده‌ام که بعضی‌شان در اتوبان از هفتاد کیلومتر نمی‌گذرند! بدجوری باعث ترافیک می‌شوند. دست‌فرمان‌شان هم تا بخواهید خراب است... که از یواش‌راندن‌شان می‌شود حدس زد. اصولاً فرهنگ رانندگی در یک محیط جمعی به نام خیابان را ندارند. کنارشان که می‌رانی، تنت مدام می‌لرزد که نکند ناغافل بهت بزنند!
ایرانی‌ها رانندگی را خوب بلدند، با این وجود، قانون‌گریزند. در رانندگی بی‌مبالات‌اند. می‌بینند که راهنما زده‌ای که خط‌ات را عوض کنی، اما بهت راه نمی‌دهند. خودشان اما در فاصله‌ی هر چهارراه، بی‌خودی چند بار خط عوض می‌کنند! ویراژ بی‌مورد می‌دهند. به حق تقدم عابر پیاده احترام نمی‌گذارند، مخصوصاً اگر ببینند قیافه‌ی تیپیک مرد ایرانی دارد (کچل و پشمالو!). موقع مستی رانندگی می‌کنند و خیال‌شان هم نیست. خلاصه می‌خواهند هرجور شده پوز قوانین راهنمایی-رانندگی را به گل بمالند که من مانده‌ام واقعاً چرا؟!

من باید بروم. دوست داشتم مفصل‌تر بنویسم، اما دوستانی منتظرم‌اند. می‌ماند وعده‌مان به وقتی دیگر... تا آن‌موقع، این سرفصل را داشته باشید تا بقیه‌ی شرح.