سه‌شنبه، اسفند ۲۱، ۱۳۸۶

مختصر: هوشنگ معین‌زاده و کتاب‌هایش

ادبيات الحادی رشته‌ای است در ادبيات که با به‌خدمت‌گرفتن فرم و زبان ادبی، به مفاهيم و مضامين نقاد دين و خدا می‌پردازد. از این رو، این سیاق، پیش و بیش از آن‌که ارتقای ادبی (هنر برای هنر) مد نظرش باشد، روشنگری فلسفی را در هدف دارد. شيوه‌ی ادبی یادشده در زبان ما کم‌سابقه نيست، اما تا بخواهيد کم‌ياب است. دليل‌اش هم چوب تکفير همه‌ی این سال‌ها بوده است که احیانا یادآوری نمی‌خواهد.
هوشنگ معين‌زاده نماينده‌ای است بس گرانقدر در اين حوزه. معين‌زاده با ذهنی باز، نگاهی ژرف و نثری پرداخته، آثار ارجمندی آفريده است که هيچ خانه‌ و کتابخانه‌ای را از آن‌ها خالی مباد. در جامعه‌ای که غالب نويسندگان آن خودسانسوری و نان‌ به نرخ روز خوردن را روش خود کرده‌اند، شجاعت‌مردی چون هوشنگ معين‌زاده چراغ پرنوری است در ظلمات سهمگین‌اش. هر چند مضمون آثار معین زاده سکوت غالب منتقدین ادبی را در پی داشته (لابد از ترس تکفیر)، با تمام این وصف، ماهیت غنی و محتوی روشنگر این آثار سببی بوده که زیر سایه نمانند و خواننده‌ی خود را در بیرون و درون مرز بیابند؛ اشتیاق روزافزون نسل جوان ایران به دانستن نیز از قلم نیافتد. ختم کلام این‌که چشمه‌ی وجدان آدمی بایستی رو به خشکی باشد اگر خواندن آثار این نویسنده ستایش‌اش برنیانگیزد.

۸ نظر:

حمید میداف گفت...

مجید جان، آفرین، دستت درد نکنه...
در بلاگ نیوز لینک شد.

علي حاجيان زاده گفت...

سلام آقاي زهري عزيز

مي خوانمت هميشه

به وبلاگ تازه تاسيسم سري بزن


منتظرم

Arash Sigarchi گفت...

سلام قربان ... در آرزوي ديدار ... واشينگتن هستم.

آشیل گفت...

مجید عزیز سال نو خورشیدی بر شما و عزیزانتان شاد باد .
تا باشد به سبزی و آب و آبادانی.
علیرضا

zita گفت...

سلام. سال نو به شما و خانواده عزيزتان مبارک باد.

Abdol-Qader Balouch گفت...

جناب زهری گرامی عید را قبول داری عید، سال نو را قبول داری سال نو، بهار را قبول داری بهارت مبارک باد

مجيد زهری گفت...

با کمی تاخیر البته:
نوروز همگی یاران شادان باد!

ناشناس گفت...

حمایت از حق پناهندگی یک پناهجو در شهر وان ترکیه

سی سال است که رژیم جمهوری اسلامی به شکنجه و زندان و اعدام ملت ایران مشغول است . اعمال جمهوری اسلامی در این سی سال باعث خروج ملیون ها ایرانی تحت ظلم و ستم شده است . ما در این زمان به وضوح آوارگی ایرانیان در سراسر جهان را شاهد هستیم که با ترک خانه و خانواده در شرایط سخت پناهندگی به سر می برند .

محمد حسین سیاهی نوبندگانی از جمله جوانان گریخته از وطن است که به خاطر فعالیت ها و ارتباطاتش با گروهای سیاسی خارج از کشور مجبور به فرار از ایران به ترکیه شهر وان شد .

محمد حسین سیاهی نوبندگانی در سال 2005 و به خاطر اینکه تحت تعقیب نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی در شیراز قرار داشت مجبور به فرار از ایران شد و از کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در شهر وان ترکیه درخواست پناهندگی نمود . متاسفانه پس از پنج سال آوارگی و زندگی در شرایط سخت پناهجویی در شهر وان ، پرونده پناهجویی وی بسته اعلام گردید .

در حال حاضر این پناهجو در خطر دیپورت و بازگردانده شدن به ایران می باشد و بدیهی است در این صورت با توجه به فعالیت های وی در ایران و نیز فعالیتهای مبارزاتی وی پس از خروج از ایران ، مورد آزار و اذیت شدید جمهوری اسلامی قرار خواهد گرفت .

با توجه به شرایط بحرانی این پناهجو از تمام هم وطنان و آزادیخواهان و فعالین سیاسی و حقوق بشر خواهشمندیم از حق پناهندگی ایشان حمایت به عمل آورید .

زنده باد آزادی و حقوق بشر – نابود باد استبداد

برای امضاء پتیشن حمایت از محمد حسین سیاهی به آدرس زیر مراجعه فرمایید ؛

http://www.petitiononline.com/mhsn/petition.html

آدرس ایمیل؛ mohammadhsn20@yahoo.com