بالاخره حسين چی؟

دوستی پيشنهاد می‌کرد که از اين به بعد، حسين درخشان را "حسین آواره" صدا کنيم، آخر از وقتی که ياد داريم، چمدان به‌دست، با آن تی‌شرت سبز ضد قمه و هيبت مندرس و سر و صورت ژوليده، ويلانِ پس‌کوچه‌های غربت بوده و معلوم هم نبوده شب‌ها در کدام ناکجا‌آباد بيتوته می‌کرده... البته من شخصاً "حسین بی‌خانمان" را بيش‌تر می‌پسندم، چون در انگلیسی‌ نيز مصداق دارد: Hossein Homeless!
حالا انتخاب‌اش بماند به عهده‌ی خودتان. ما که بخيل نيستيم؛ به جای يکی، گفتيم دو تا پيدا کنيم که يک‌وقت دعوای‌تان نشود!