شنبه، اردیبهشت ۰۹، ۱۳۸۵

مونولوگ خانه‌گی من

من فکر می‌کنم وبلاگ بيش از هر چيز، محلی‌ست برای ارائه‌ی تجربيات شخصی. انسان در اساس عاشق "گفتن" است. خصلت "اجتماعی‌بودن" انسان است که او را به "گفتن" وا می‌دارد.
وقتی که من قول دادم از تجربيات خود بنويسم، به خاطر چندبعدی‌بودن واژه‌ی "تجربه"، لازم بود که منظورم را بيش‌تر بشکافم که مجال‌اش نبود. از آن‌جا که موضوع مورد علاقه‌ی من روابط انسانی‌ست، گفتنی‌هايم نيز تنها برداشت‌های شخصی‌ام را شامل خواهد بود. به همين لحاظ، نه قصد اثبات در ميان است (که ديگری را خوش بيايد يا نيايد)، نه آموزش (برای دريافت) و نه حتّا گفت‌وگويی دوسمته (برای فهم مشترک). مونولوگ من، خواست تماماً شخصی من است برای گفتن و چه جايی بهتر از وبلاگ برای اين کار...

پ.ن: تضمينی نيست که قول من جامه‌ی عمل بپوشد. شايد کلامم به خط ننشسته بپژمرد، شايد هم...

۶ نظر:

Mohsen Hosseinian گفت...

از آن بابت که وبلاگ امروز یک رسانةی نسبتاً قوی و تثبیت شده ای است کمی با نگاهت به وبلاگ که مونولوگی خانگی و انفرادی است مخالفم. تجربیات زمانی ارزش گفتن را دارند که کارساز و مفید باشند. به حتم تجربیات هر کس در وادی خود مفید است اما ببینیم آیا یک رسانه یا یک خانه که مهمان زیاد دارد هم این ویژگی را جواب خواهد داد؟!

مجيد زهری گفت...

از نکاتی که گفتيد سپاسگزاری می‌کنم، هر چند که لازم به توضيح می‌دانم:

1- وبلاگ در تعريف رسانه نيز هست، امّا صرفاً به "رسانه‌بودن" مختص نمی‌شود. وبلاگ محلی‌ست برای گفتن و ارضای خواست‌های شخصی، در ابعاد مختلف. اين "ابعاد" را نويسنده‌ی وبلاگ است که مشخص می‌کند با ميزان احترام به خواننده‌اش (اين "ميزان" در نزد افراد متفاوت است و سليقه‌ای).
2- می‌نويسيد: «تجربیات زمانی ارزش گفتن را دارند که کارساز و مفید باشند».
اين طرز فکر افرادی‌ست که به "متن متعهد" باور دارند: ادبيات متعهد و ... اين مشی مدّت‌هاست که ناکارآمدی خود ثابت کرده و از رده خارج شده است. در بافت فکری امروز (مدرن)، گفتن فقط برای "گفتن" است و به کسی یا چيزی تعهدی ندارد. اگر مرز کلام تا جايی باشد که به کسی آسيب نزند، گفتنی‌ست.

با هم بيش‌تر سخن خواهيم گفت.

حميد/ ميداف گفت...

مجيد جان، من که بي صبرانه منتظرم. ضمنا دربلاگ نيوز لينک داده شد

omid گفت...

وبلاگ يك رسانه شخصي و بدون هر گونه محدوديتي ميباشد.هر وبلاگي ميتونه شامل خاطره و يا تجربه شخصي باشه ولي خيلي بهتره كه نويسنده پشت هر خاطره و يا تجربه شخصيش يك نتيجه گيري جامع انجام بدهد...موفق باشيد

مجيد زهری گفت...

مرسی حمید جان.

بهاره خلیقی گفت...

دوست گرامی برای ارسال پاره ای موارد خاص لطفا میل خود را برای من بفرستید