"یخبندان کویر" مجموعهایست شامل یازده داستان کوتاه که بین سالهای 1368 تا 1370 در چند نقطه از ایران رخ میدهد، از جمله
اصفهان، خرمآباد، سقز، تهران، بروجرد، و هرسین. این داستانها از زبان سربازان
وظیفه روایت میشوند و بستر رخدادن آنها فضای پادگان نظامی است. هر چند این
داستانها در فضایی مشترک نفس میکشند، اما سبک/تکنیک روایی و ساختار داستانی هر
یک خاص به خود است.
در ایران، داستانهایی که فضای نظامی را روایت کردهاند، یا
خاطرهنگاری بودهاند، یا پروپاگاندای شهیدسازی رژیم (مثل "روایت فتح")،
و یا مستقیماً به جنگ یا فضای جنگزده پرداختهاند. فضای اینگونه داستانها مملو
از شعار، قهرمان و رشادت است. داستانهای "یخبندان کویر" اما خالی از
قهرمان و رشادت هستند و قطعاً خالی از هر گونه شعار. این داستانها، حضور فرد در
روابط قدرت را شرح میدهند، به انسان و موضوعات مربوط به انسان میپردازند... و از
این رو، میتوانند رونمایی از نسلی باشند که تا به حال صدایی نداشته است: نسل
سربازان پس از جنگ.
تا امروز اکثر داستانها نوشته شدهاند و مانده ویرایش
نهایی؛ اگر تصمیم انتشار جدی شد، در این باره آگاهیرسانی خواهم کرد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر