سه‌شنبه، اسفند ۱۳، ۱۳۸۷

توضیحی در باره‌ی "معرفی کتاب"

من در این چند سال نوشتن، تعدادی کتاب را نیز معرفی کرده‌ام؛ کتاب‌هایی که گمان کرده‌ام ارزش معرفی دارند. باز هم اگر امکانی دست دهد، همین خط را ادامه خواهم داد.
بعضی از این معرفی‌ها را دوستانی شناخته و نشناخته -از سر فرهنگ‌دوستی البته- در صفحات خود بازنشر کرده‌اند که باعث خوشوقتی‌ام است. موضوع اما این است که در متن بعضی از آن‌ها دست برده شده؛ حال به هر دلیلی.
این مقدمه آمد که دو موضوع یادآور شود:
برای من همیشه مسئله‌ی زبان و ضرب‌آهنگ متن و حسی که نویسنده در نوشته می‌ریزد، از محتوای متن مهم‌تر بوده است. من آدمی ‌"حسی‌نویس"ام تا "جدی‌نویس". برای همین است که وبلاگ می‌نویسم نه مقاله. حتا در تحلیل‌های جدی‌ام هم می‌شود ملودی کلمات و رنگ‌آمیزی سطرها را دید و حس را رد گرفت. واژه را به‌جای آن‌که بنویسم، از قلم جاری می‌کنم. همین است که نوشته‌هایم هویت دارند؛ باشناسنامه‌اند و فقط مال من‌اند... و می‌شود میان متن دیگران -اگر نظر ظریف و دقیق‌بین داشته باشی- تشخیص‌شان داد. همین است که در آن‌ها بیش‌تر تناقض می‌بینی تا یک‌دستی، چه هر یک حال‌وهوای "لحظه‌"ای نویسنده‌شان را بازتابانده‌اند. البته من در صدد توضیح‌ام، نه ارزش‌گذاری بر کار قلمی‌ام؛ آن بماند به عهده‌ی خواننده. خلاصه می‌خواهم بگویم اگر در متن من واژه و سطری جابه‌جا شود، آن متن دیگر نوشته‌ی من نیست.
دوم این‌که اگر خواستید آن معرفی‌ها را بخوانید، بهتر است در همین صفحه بخوانید، نه جای دیگر.

۳ نظر:

بیلی و من گفت...

سلام، در بلاگ نیوز لینک شد. بهمین خاطر است که من همیشه خودم را بلاگر می دانم که هویت مستقلی دارد.

سام الدين ضيائی گفت...

Zohari-e aziz,matni tahaye shode baraye e'laam-e negarani az napadid shodan-e f m sokhan.ltfan nazarat ra begoo.

ناشناس گفت...

سلام

پیشنهاد می‌کنم به نشانه‌ی اعتراض به جمهوری اسلامی٬ در صفحه‌ی اول وبلاگ‌هایمان و در کنار نام وبلاگ خودمان٬ نام وبلاگ امیدرضا میرصیافی (روزنگار ) را اضافه کنیم. در ضمن کسانی که خارج ایران هستند و یا این امکان برایشان هست٬ یک نقد در مورد آقای خامنه‌ای هم بنویسند تا تابو شکنی شود در وبلاگستان فارسی. همان کاری که امید به خاطر آن به زندان رفت و جانش را از دست داد.