شنبه، بهمن ۱۹، ۱۳۸۷

اسماعیل نوری‌علا مطلبی نوشته که به ظن من، تمثیل کامل "کتمان" است! این نوشته، آن بنیه‌ی استدلال را ندارد که خواننده‌ را بتواد قانع کند و فقط تعداد پرسش‌های پیرامونی را افزایش می‌دهد. البته او در "خانه‌ای شیشه‌ای نشسته"، اما جالب این‌که به‌جای دیگران، این‌بار این خود اوست که به خانه‌ی خودش سنگ می‌زند! او به‌جای پیچاندن مسائل تاریخی، گزیده بود که راحت می‌رفت سر اصل موضوع و دلایلش را فهرست می‌کرد... و این یعنی ضدضربه‌کردن شیشه (Temper) خانه. شیشه را هم می‌شود سخت کرد، با حفظ شفافیت در دیدگاه‌ها و احترام به شعور خواننده!

۲ نظر:

ناشناس گفت...

به باور شما هر که که گفت بالای چشم شاه ابرو است در خانه شیشه ای نشسته.

Majid Zohari گفت...

ابداً! شاه دیکتاتور سیاسی بود و اصولاً "دیکتاتوری" لازم به نقد است. این یک.
دوم این‌که: "همه‌ی ما در خانه‌ی شیشه‌ای نشسته‌ایم، اما برخی‌مان حواس‌مان نیست که آن‌جاییم"! روی همین حساب، بد نیست که گاهی -از روی حسن نیت- به هم یادآوری کنیم.