شنبه، مهر ۰۱، ۱۳۸۵

از دست نامه‌پرانی‌های بی‌حاصل!

در اينترنت، هيچ‌چيز بدتر از بمباران خبری نيست. بعضی، کاری ندارند جز پرکردن ايميل ديگران... که آدم واقعاً درمی‌ماند بهشان چه بگويد!
يا ايميل می‌گيری که "آقا آپديت کردم؛ بيایید بخوانيد"، يا از احزاب تک‌نفره‌ی فله‌ای و دسته‌های گوناگون چپ و راست... و از نشريات بنجل و بی‌مصرف -که اگر روی کاغذ می‌آمدند، کيلویی هم قيمت نداشتند- چپ‌وراست ايميل و بسته به سمت‌ات پرتاب می‌شود. واقعاً اين افراد خبر دارند که مزاحم مردم‌اند؟ به نظرم که دارند!
بگذريم آقا، بگذريم...

۱ نظر:

مجید گفت...

چرا بگذریم؟ تا کی بگذریم؟
بگو بازم بگو یا بذار من بگم
که این قضیه مال اینترنت نیست تو عالم واقعی هم کم نمی یاره فقط می خواستم چند قدم تنها راه برم مگه غیر این بود؟
از فروشگاه های 5000 تومنی تا آموزشگاه کنکور تا کاغذهای معطر جلو مغازه های عطر فروشی تا آگاهی یه قواره چادری یا ...
هر جا چشم می انداختم تابلو
تبلیقات
بیل بورد
ساده و گردان و پر زرق و برق و ...
فقط مونده یه سیستمی پیاده کنن که تو خواب هم بتونن تبلیغات کنن.
چرا بگذریم ؟ تا کی و تا کجا بگذریم؟