شنبه، شهریور ۱۱، ۱۳۸۵

وبلاگ و نفس تغيير

با نزديک‌شدن به ۱۶ شهريورماه، باد روز تولد وبلاگ فارسی که به سر و روی‌مان می‌خورد، بر بنيه‌ی نوشتن‌مان می‌افزايد. اين‌روزها به‌ويژه نوشتن از وبلاگ لطفی دگر دارد...

داشتم گشتی می‌زدم در آرشیو وبلاگ، فکری به ذهنم جهید. اين فکر در واقع يک مقايسه بود. به نظرم آمد که از لحاظ کيفی، نوشته‌های اين وبلاگ از سياق انديشيده و جدّی، به سمت بيش‌تر روزمره‌نويسی رفته است؛ تحليل‌های موضوعی دراز جای‌شان را به نوشته‌های کوتاه‌تر و شخصی‌تر سپرده‌اند.
اين‌که قبلاً گفته‌ام ما در طی دوره‌ی وبلاگ‌نويسی، در حال آزمودن بيان تازه و يافتن خوديم، به هيچ‌وجه به معنی به‌کمال‌رسيدن يا در مقابل‌اش فروافتادن نيست. مسئله فقط تغيير است؛ تغييری که جانمايه‌ی وبلاگ‌نویسی‌ست.

من از تغييرنکردن سخت می‌ترسم... از آدم‌های ثابت نيز! تغييرکردن، نيافتادن در مرداب فرسايش و تکرار است. حال وبلاگ عاملی شده برای تغيير. من نفس تغيير را دوست دارم...

۴ نظر:

abogel گفت...

دوست عزیز شک نکن که این تغییر کمال است، وبلاگ جای پرگویی نیست
سرافراز و پیروز

ناشناخته ها گفت...

با شما موافقم. سیال بودن، و طیفی گسترده را آزمودن، نشانهء زنده بودن است. موفق باشید

raheleh گفت...

سلام مجید جان دوست خوب امیدوارم خوب باشی خیلی ذوق کردم وقتی دیدم اولین نفرم هر چند که بی معرفت شدی و سری به من نمیزنی اما من به دوستام همیشه سر میزنم بگذریم خیلی خوشحالم که الان وبلاگ دارم و میتونم توی تولد وبلاگ نویسی شرکت کنم امیدوارم بهم بگی کجا و چه جوری این کار روباید انجام داد به دیدنم بیا تا درودی دوباره بدرود

بهار گفت...

موافقم با تغییر، اما تغییر به سمتی که هرآنچه خوبی را بدست آورده ای را دوست ندارم، برای همین نمی توانم بگویم نفس تغییر را دوست دارم چون ممکن است این تغییر از کاهلی و تنبلی باشد!