وبلاگ و نفس تغيير

با نزديک‌شدن به ۱۶ شهريورماه، باد روز تولد وبلاگ فارسی که به سر و روی‌مان می‌خورد، بر بنيه‌ی نوشتن‌مان می‌افزايد. اين‌روزها به‌ويژه نوشتن از وبلاگ لطفی دگر دارد...

داشتم گشتی می‌زدم در آرشیو وبلاگ، فکری به ذهنم جهید. اين فکر در واقع يک مقايسه بود. به نظرم آمد که از لحاظ کيفی، نوشته‌های اين وبلاگ از سياق انديشيده و جدّی، به سمت بيش‌تر روزمره‌نويسی رفته است؛ تحليل‌های موضوعی دراز جای‌شان را به نوشته‌های کوتاه‌تر و شخصی‌تر سپرده‌اند.
اين‌که قبلاً گفته‌ام ما در طی دوره‌ی وبلاگ‌نويسی، در حال آزمودن بيان تازه و يافتن خوديم، به هيچ‌وجه به معنی به‌کمال‌رسيدن يا در مقابل‌اش فروافتادن نيست. مسئله فقط تغيير است؛ تغييری که جانمايه‌ی وبلاگ‌نویسی‌ست.

من از تغييرنکردن سخت می‌ترسم... از آدم‌های ثابت نيز! تغييرکردن، نيافتادن در مرداب فرسايش و تکرار است. حال وبلاگ عاملی شده برای تغيير. من نفس تغيير را دوست دارم...