فوبيای وبلاگی در چند تابلو! (3)

البته "مال" ایشون سايته نه وبلاگ!
افرادی را گوشه و کنار همین شهر شیشه‌ای می‌بينيم که به وبلاگ خود "مخصوصاً" می‌گویند سایت، تو گويی از اين طريق چيزی گيرشان می‌‌آید و اعتباری کسب می‌کنند! در نگاه اول فکر می‌کنيم که طرف از روی ناآگاهی به مسائل فنی و ساختار وبلاگ است که به آن می‌گوید وبسایت، اما کمی که در موضوع باريک می‌شويم می‌فهميم که نه‌خیر، قضيه چيز ديگری‌ست! برای اين افراد، وبلاگ‌نويسی هنوز کار بچه‌هاست و خُب بالاخره این‌ها -بر عکس بقیه- بزرگ‌ شده‌اند ديگر. اين‌هم خودش مصداق از آن‌سوی بام افتادن است که طرف از "هيچ" می‌خواهد امتیاز کسب کند. حکايت رفقای‌مان اين است که اين‌قدر در جلد خودبزرگ‌بينی -آن‌هم از نوع بی‌پایه‌ی آن- فرو رفته‌اند که باورشان شده یک سر و گردن از بقيه‌ی وبلاگ‌نويسان بالاترند. شاید هم بی‌محلی جماعت کار خودش را کرده و رفقای‌مان یک جورهایی می‌خواهند جبران مافات کنند؟ الله و اعلم!

باز هم هست به جان شما!