یکشنبه، خرداد ۳۱، ۱۳۸۳

انتخابات کانادا؟!

"سبزها"ی کانادا اين شعار را در ميان شعارهای انتخاباتی خود گنجانده‌اند: "حفاظت از فرهنگ بوميان کانادا"! با نگاهی هرچند مختصر به شرايط بوميان متوجه خواهيم شد که فرهنگ نامبرده چيست و مهم‌تر، حفاظت از اين فرهنگ به چه نتيجه‌ای می‌انجامد.
اينان به‌جای اين‌که برای متمدّن کردن بوميان نيمه بدوی بکوشند، به‌جای آموزش و هموار کردن راه رشد و اهدای سهمی درخور در سيستم کانادا به آنان، آنان را به "زباله‌ی شهری" تبديل کرده‌اند. با ديدن سرخپوستان دائم الخمری که درحالِ گدايی و ولگردی هستند، آه از نهاد هر انسانِ انساندوستی برمی‌خيزد. بوميانی که اکثرشان در شهرها در خانه‌های دولتی عمر به بيهودگی می‌گذرانند و به خاطر "حفظ شدن فرهنگ‌شان"(بخوان خرافات ماقبل تاريخ!)، فاصله‌شان نيز با تمدّن و مدنيت حفظ شده است، به‌عنوان انسان‌های متفاوت -و نه شهروندان طبيعی و برابر- مورد تبعيض قرار می‌گيرند.
سياست نو-استعماری "سبزها" تنها و تنها بوميان را ايزوله می‌کند و جلوی جذب‌ آنان در بدنه‌ی اجتماع و دولت را می‌گيرد و در فلاکت و بيهودگی بيشتری غوطه‌ورشان می‌سازد. آنان با يکسان جلوه دادن "سنّت‌های بومی" Native Traditions و "مدنيّت" Civilization، اجازه نمی‌دهند که سرخپوستان شأنی انسانی و شهروندی بيابند تا مبادا روزی به ستم ملّی‌يی که برآنان رفته اعتراض کنند. دقّت کنيد که چگونه نو-استعمار از آستين "سبزها" بيرون آمده است.